من در سکوت و تنهاییم چیزی را یافته ام که نایاب است. 

                         من مرگ را یافته ام 

                                               چیزی را درک کرده هام که دیگران از نامش وحشت دارند 

من با مرگ زندگی میکنم............ 

                                    و همچنان نفس میکشم......... 

           من مثل کس نیستم......  هیچ

                        با مرگ فراموش نخواهم شد  

نمی گذارم آیینه ها فراموشم کنند   

من با نبودن می جنگم 

لیلایی میشوم برای تمام شبهای تنهایی ماه 

 با هر بارانی خواهم بارید 

بر تن خسته هر رهکذری  

            و خواهم شست غمها را 

نمی گذارم  دیوارهای مرگ مرا احاطه کند 

      روح من پرواز میکند 

پروانه ای میشوم و بر گلهای یاس سپید مهربانی میکنم 

 عطر یاسمن ها را تا بهشت میبرم 

کبوتری میشوم و پرواز میکنم 

میخواهم پیام رسانی باشم برای خسته دلان در شبهایی سرد 

 قطره ی آب خواهم شد در اقیانوس 

میخواهم خورشید مرا گرم کند  

و من دوباره باران خواهم شد  

وبر تن خشک کویر میبارم 

 آهسته  

 می دانم که که من زمینی نبوده ام 

خانه ام پشت ابرها بود 

جایی به رنک آبی 

اینجا چه تنها مانده ام 

زمینی ها با من چه کرده اند.......... 

آغوش گرم آسمان کجایی؟ 

 حالا شبهای سرد تنهاییم را با آسمان پر خواهم کرد 

کاش نردبانی داشتم 

 میخواهم به آسمان بازگردم 

تمام زیباییم را از آسمان دارم 

میخواهم آسمانی باشم  

 از غریبه های زمینی میترسم  

اینجا همه به هم دروغ میگویند 

زمینی ها فراموش کرده اند که مرگ نزدیک است 

عشق اینجا بوی فریب میدهد 

و کجاست زمانی برای دوست داشتن؟..... 

چه خوب که من زمینی نیستم..................... 

لیلا دیماه ۸۸ 

 سحر             

شب یلدا کم کم داره از راه میرسه 

چه شب سردی......... 

  و یک سال از سفر کردن دوست مهربونم میگذره 

            سحر عزیز  شب یلدا که برسه یکساله که تو رفتی.............. 

سحر میبینی تو رفتی اما ما هنوز داریم نفس میکشیم 

        باورم نمیشه این قدر سنگدل باشم که فیلم سالگرده عروج تو رو من بسازم...  

سحر بارونو حس میکنی؟ 

         پاییز داره صدات میزنه 

           کناره تو بودم میخواستم بیشتر حست کنم  

                                     پاییز بود  

                    زیر برگای پاییز کنار تو خوابیدم 

             و حس کردم چقدر به تو نزدیک شدم.......... 

         فریادمو شنیدی؟ 

  شعر سپیدم سیاه شد

وقتی به جای سرت

تابوتت بر شانه ام نشست

وقتی به جای دست من

مرده شور

گره  زلف تو را باز کرد

نازنین...

چشمانت را ببند

تا من هم بخوابم

مگر نمیدانی که هر شب

با چشمان تو به خواب میروم 

********************************************************* 

دوستان عزیز و دوستداران سحر

به مناسبت فرا رسیدن سالروز درگذشت دوست شاعر .هنرمند و خبر نگارم سحر رومی که در شب سرد یلدا برای همیشه پرواز را برگزید 2 فیلم و یک cdصوتی تهیه شد.

کلیپ پاییز و مستند اشعار سحر و استاد سیروس رومی و cd صوتی اشعار سحر با صدای   من .در صورت تمایل آدرس دقیق پستی به همراه اسم و فامیل و شماره تلفن خود را در بخش نظرات این وبلاگ درج نمایید تا   خدمتتان ارسال بدارم.برای شادی روح سحر فاتحه قرائت نمایید 

                                                                    لیلا

می خواهم فرار کنم

                       به کجا؟

                                   نمیدانم.................

        شاخه اعتماد خشکیده

                و دیگر هرگز هوس چیدن آنرا نخواهم داشت

                 باران میبارد و من پشت این پنجره اسیرم........

   می خواهم دیوار را بردارم

                     آسمان را می خواهم؛ آبی را

                             و فریاد زدن زیر باران را................

             می خواهم دانه های باران بر صورتم ببارند

 گوش کن.....باران مرا صدا می زند

                       دانه های آب پوستم را تبدار میکند..............

     آغوش آبی آسمان سهم من است

                می خواهم ابر باشم بر تن خسته کویر ببارم

                                                    راز این باران چیست؟  

چه کسی می داند حرمت باران را................

می خواهم فرار کنم

                       به کجا؟

                                   نمیدانم.................

میوه کال دوست داشتن لبهایم را میسوزاند

                         هوس خوردنش را ندارم...........

انتظار رنگ باران میگیرد

چکمه هایم کجاست؟

         باران ..................سلام

           می خواهم چترم را ببندم

              من با صدای قطرات باران جان میگیرم

                   باران ببار............ای همه دوست داشتن

 لیلا پاییز ۱۳۸۸